Canicross vanaf 2004

Het was in het najaar van 2002 dat ondergetekende op de hondenshow te Kortrijk rondliep om daar privé sociale hondenfotografie te bedrijven. Ik was op zoek naar een beeldschone dame met haar beeldschone Barsoi. Die had ik ooit eens gezien op een show in Nederland en vagelijk had ik gehoord dat zij zou inschrijven in Kortrijk (België) . Het geluk was met mij want al gauw had ik haar in “the picture”.

 Deze engel bracht mij in de handen van "Jogging-Doggie" uit loppem

Daarna was het rondlopen en rondkijken en.....stands bezoeken. Een van de stands betrof die van Jogging Doggie, een nog vrij jonge Canicross vereniging die naast hun jaarlijkse canicrosswedstrijd in Loppem ook diverse nevenactiviteiten ontplooide zoals wandelingen en vakantie weekends.De foto's die ter inzage lagen bij de stand en de vriendelijke 'madam' die achter de stand stond maakte me nieuwsgierig. Na het lezen van wat verslagen en een conversatie met deze madam besloot ik me spontaan aan te melden voor een wandelweekend in Nimes. Het kosten € 60,00 per persoon inclusief. Nu, zo'n scherpe aanbieding konden wij niet aan onze neus voorbij laten gaan. Tenslotte: we blijven Hollanders. Het bleek dat het weekend nog goedkoper kon als ik lid werd van Jogging Doggie. Dus direct mijn vrouw en mezelf lid maken en thuis proberen uit te leggen welke een mooie deal ik had gesloten. De madame keek mij wel enigszins meewariger aan. Een Hollander die zich inschrijft voor een weekend dat pas een half jaar later zou plaatsvinden, die zien we nooit meer terug dacht ze...

Nu ben ik wel van het principe dat als je ergens lid van wordt, je ook iets moet ondernemen. Dus voorafgaand aan het wandelweekend ook maar even kijken hoe dat crossen nu in de praktijk gaat. Mijn eerste ervaring was de wedstrijd in Maldegem-Kleit. Samen met mijn vrouw reisden we af naar België en schreven we Prospèr in voor de 2,5 km. Er was veel publiek en de, jawel, Burgemeester opende de wedstrijd. Na afloop in het dorpscafé was het een drukte en een herrie van jewelste. Voorafgaand aan de uitslag werd er een tombola gehouden. Ik zat gezellig aan een heerlijk Meetjeslander bier en in mijn linker oor tetterde de luidsprekers van de Tombola en in mijn rechteroor tetterde een toploper uit Belgie die een uiteenzetting deed over deze mooie sport. En ik maar knikken dat ik alles begreep. Deze Belgische Limburger liep niet alleen rap maar sprak ook nog eens rap.
Niet veel later werd mijn vrouw 'overvallen' door een voor toen nog onbekende vrouw die het op onze Petit Basset had 'gemunt'. Want die waren wel zeer zeldzaam in Belgie en dan ook nog een die canicrost, amaai!! Dus zo is het gekomen dat wij redelijk met verbazing al om vanuit het dorp Kleit weer terug naar huis gingen. Tegelijkertijd werd het contact met de familie Vermander -de madam- hechter, en was ik een van de zeer weinige Hollanders die meededen aan een cross in België.

Een bassetten invasie in Maldegem-Kleit

Het kon niet uitblijven: In 2004 zocht ik contact met hondenschool de Bacchanten of deze het zag zitten om een canicross te houden. Dat kwam goed uit want de hondenschool bestond dat jaar 10 jaar en iets bijzonders als een canicross, dat was wel een leuke afsluiter van het 10 jarig bestaan. En zo werd op 29 oktober 2004 historie geschreven. Zo'n 30 Belgen en evenzoveel Hollanders stonden aan de start voor een canicross of een cani-run. Dit spektakel heeft wel wat aandacht van de pers gehad. Een spotprent in het Noord-Hollands dagblad liet een baas zien die plat op zijn buik over de finish werd getrokken. Maar gelukkig stond er ook een serieus verslag bij het sportkatern vermeld. Eigenlijk wist niemand goed waar deze sport 'geplaatst' moest worden. Was het een lolletje of een begin van een nieuwe tak van sport! Het Roode Hert was in ieder geval blij met de gasten uit België.

De sfeer zat er direct goed in. Het legertje vrijwilligers van hondenschool De Bacchanten bleek ook de jaren daarna trouwe helpers te zijn en het deelnemersaantal groeide langzaamaan door. Zo konden we in 2008 64 teams verwelkomen en in 2009, ondanks het zeer slechte weer (we waaide net niet de bomen in), 93 teams. In 2009 kwam de overweging om de wedstrijd los te koppelen als activiteit van hondenschool  De Bacchanten. Voor de hondenschool was het een nevenactiviteit, die mede door het groeien van de populariteit van deze sport, uit zijn organisatiejasje begon te groeien.






 Martin Gaus die bijna elk jaar de prijsuitreiking deed. Naast mij Jolien Schat van hondenschool De Bacchanten

In november 2009 heeft Jolien Schat de fakkel overgedragen aan de stichting. Nou ja, op dat moment was er alleen nog maar een idee wat nog helemaal uitgewerkt moest worden. Maar de wetenschap dat zoiets moois misschien van het West-Friese toneel zou verdwijnen maakte dat we enthousiast begonnen met de opbouw van een stichting. En zo was er een weblog onder de naam “Stichting Canicross West-Friesland” die door ondergetekende werd getrokken. Prospèr de Petit Basset Griffon Vendéen is als 'mascotte' van de stichting gekozen.

Het stoere team, Prospèr en ondergetekende in Loppem 2004

Deze jongeman heeft al die jaren na 2002 diverse lopen gedaan en met heel veel plezier. Wie Prospèr aan de start van een wedstrijd heeft meegemaakt weet wat daar mee bedoeld wordt: gillen en joelen om te mogen starten. Daarom staat Prospèr symbool voor het plezier wat men kan hebben als je iets met je hond onderneemt.

En dat hoeft echt niet op topsport niveau!! De gedachte dat een hondensport plezier op kan leveren bracht de (nog niet officiële) bestuursleden op het idee om de uit de wedstrijd opgebrachte financiën te schenken aan een doel waar honden ook weer een rol in spelen. Wij hopen dan ook dat vele canicrossers achter deze doelstelling kunnen staan die boven aan het blog prijkt. Samen met u een plezierige dag beleven en een bijdrage kunnen leveren aan een 'inclusieve samenleving' waar niemand wordt uitgesloten lijkt ons een prachtige start van een nieuwe stichting die op 4 februari 2010 officieel is geworden. Wij zien u graag op de wedstrijd van 31 oktober 2010 die open staat voor iedereen die plezier beleefd aan het hardlopen samen met de hond!

Tarcio Nanne,
voorzitter van Stichting Canicross West-Friesland