Verslag 8ste Streekbos Canicross 2011

 
Verslag 8 ste Streekbos canicross 2011
Nr. 173 Andy van Tolhuijsen met Vlekky foto: Fotoclub Enkhuizen de Streek
De 8ste cross is weer gedaan. Voor de 2 de keer lag de organisatie in handen van Stichting Canicross West-Friesland. Zo'n evenement organiseren vergt de nodige voorbereiding en menskracht. Wij zijn dan ook blij dat wij kunnen steunen op een groep enthousiaste vrijwilligers waarvan een groot deel elkaar weer na een jaar weer tegen kwam. Het zijn zij die de dag gemaakt hebben. Natuurlijk het weer zat ons ook mee (eindelijk weer eens een droge dag) dat maakt het al een stuk gezelliger. Zo waren er al enkelen vroeg actief om het parcours uit te zetten. Een hele klus, en dan ook nog eens een parcours van 6300 meter. Dit op verzoek van diverse canicrossers. Zoals elk jaar 'rennen' we voor de Belgen uit want rond de klok van 9.30 uur zijn ze al op het veld waar te nemen. Het 'kloppend hart' van de organisatie zat in het Streekbos Paviljoen IJgenweis. 
Een prima werkruimte! foto: Enhuizen de Streek
Een mooie werkruimte voor de verwerking van de inschrijfformulieren en de computers voor de tijdregistratie. De registratie werd verzorgd door de Vlaamse Canicross Federatie die elk jaar deelneemt aan deze cross. Dit jaar voor het eerst met een chip tijdregistratie. Hierdoor werd elke discussie met de persoonlijke polsklokjes in een keer teniet gedaan en kan men op een honderdste van een seconden werken. Onze koffiedame Sieglien vatte haar taak heel serieus op. Als een echte gastvrouw ging zij, gewapend met een kinderwagen de vrijwilligers af maar hield ook stil bij elke persoon die maar iets over canicross wilde weten, welke even later getooid met een button de 'informatiestand' verliet. Onze gast dit jaar was de fam. De Ronde. In het bijzonder Kim met haar hond Inti, 
Fam. de Ronde op de koffie bij Sieglien foto: Enkhuizen de Streek

Voor de opleiding van haar hulphond is de Stichting Bulters en Mekke verantwoordelijk. Wij hebben deze stichting voor dit jaar als 'goed doel' gekozen. De opbrengsten komen ten goede aan de opleiding van Kim en Inti. Om 13.00uur liet Kim de West-Friesland vlag zakken en kon nr. 1 Sandra Meines met haar jack-Russel Bliksem van start gaan. Hadden we voorgaande jaren de start op het kampeerterrein, nu was dit op het zandstrand en dat maakte dat menigeen even moest 'duwen' om vooruit de komen. Een ideaal uitzicht om 'vliegende starts' te zien. Maar eenmaal deze hindernis genomen kon men doorstoten. De controleposten hadden het er druk mee. Onze befaamde scherpe bocht bracht enkele deelnemers in de problemen. Zij vlogen alras uit de bocht maar iedereen kwam uiteindelijke weer op het rechte pad terecht. In het deelnemersveld kwamen wij naast de inmiddels zeer bekende canicross kern uit België en Nederland ook deelnemers uit West-Friesland (o.a. Zwaag, Wervershoof, Wognum, Venhuizen, Avenhorn en Hem.) tegen die voor het eerst aan de cross deelnamen. Wij hopen van harte dat zij zijn aangestoken door het Canicross virus en we hen mogen verwelkomen op andere wedstrijden. Opvallend deze dag was een heus hulphonden team van Stichtng Bulters en Mekke. Speciaal voor hen was het parcours aangepast zodat zij ook hun 1400 meter konden rollen. 
Renate met Tommy foto: Danny Lemmens
Nr. 425 Renate Koelewijn had er veel plezier in samen met haar hulphond Tommy had zij behoorlijk de vaart erin. Dit laatste was wel eens spannend op de baan. Door of de publiciteit die deze wedstrijd regionaal had gekregen of door het mooie weer waren er veel bezoekers naar het Streekbos gekomen. Zo nu en dan kwamen bezoekers en lopers wel heel nader tot elkaar waardoor onze EHBO-ers in actie moest komen. Een groot aandachtpunt voor het komende jaar 2012. Wij zijn blij dat het recreatieschap hierin met ons wil meedenken zodat bezoekers en lopers met plezier gebruik kunnen maken van de faciliteiten. Wie als bezoeker niet aanwezig kon zijn kon de volgende dag op RTV-Noord-Holland naar een radio interview luisteren.



Nr. 25 Mieke van Ballegooi met ollie B. foto Enkhuizen de Streek
Er werd heel goed qua tijden gelopen door de diverse deelnemers die bij de finish aan het eind van hun latijn waren. Enkele deelnemers waren verloren gelopen. Nummer 5 Yeffry Vork kwam bij de 6300m. door een fout wel heel erg snel over de finish. Zijn gemiddelde snelheid lag zo hoog dat dit praktisch niet mogelijk zou kunnen zijn. Ongetwijfeld heeft hij een deel van het parcours gemist. Helaas volgde hierop dan ook diskwalificatie. Maar Yeffry revancheerde zich op de canirun door zich als eerste te plaatsten. Bij de kidrun waren het Hester, Max en Pepijn die het middels een groepsstart tegen elkaar op moesten nemen. Niet allen de kinderen waren aan elkaar gewaagd maar ook de honden. Nr. 351 Hester Aris kwam ten val maar wist toch als eerste over de finish. Een echte bikkel!! Maar er waren nog meer bikkels op de baan, getuige de foto's die bij de finish zijn genomen. Canicross West-Friesland is erg blij met de foto's die zij ter beschikking heeft gekregen van de Fotoclub Enkhuizen de Streek, Renata, Danny, Miriam en Walter. 
'het juiste moment' Enkhuizen de Streek
Het valt niet altijd mee om het 'juiste' moment te pakken. Een bijzondere en trouwe deelneemster aan de canicross is Iris Bouman. Samen met haar hond Igor loopt zij alweer vele jaren mee in de canicrosswereld Iris blikt terug op een heel leuk weekend en was zaterdag al neergestreken in Hotel Het Roode Hert waar zij samen met de overige VCF leden hun onderkomen hadden. Het behoeft geen betoog dat dit onderonsje met onze Zuiderburen geen straf is.

Hier een stuk uit haar verhaal:



Het hele weekend is één groot feest. We overnachten in een hotel met onze Belgische vrienden. Honden zijn daar welkom. We krijgen een mooie kamer toegewezen mét ligbad. Daar maken we eerst gebruik van. Dan gaan we iets pittigs drinken aan de bar met onze vrienden. Aansluitend is er een lopend buffet. Keus te over. Vis en vlees en kip. Allerlei groentes. Veel soorten aardappels en er is zelfs aan pasta gedacht voor de fanatieke lopers onder ons. Vanavond lappen de lopers gezond voedsel aan hun laars. Het lekkerste krijgt voorrang. Er word gesmikkeld en gesmuld. Dat alles wordt afgewisseld met een slok wit of rood. De stemming stijgt naarmate de klok naar de kleine uurtjes draait.”
Iris, Egbert en Igor




De lange cross, waar ik aan meedoe, start het eerst. Om de dertig seconden start er een baas met hond. De meeste honden zijn fanatiek. Hondje niet. Zij vindt het wel best. Ze loopt mee en daar is ook alles mee gezegd. Veel mensen aan de kant moeten lachen om Hondje en mij. Zo’n lijdzaam sjokkende hond achter mij aan is ook lachwekkend. Al snel worden we ingehaald. Het is Rita met haar hond, die dertig seconde na mij startte. Zij en haar hond lopen ons voorbij. Haar hond is een reu en moet bijna bij elke boom zijn poot lichten. Ook stopt Rita nog een keer om een shirt uit te doen. Ondanks dit alles lukt het haar om in een betere tijd finishen dan Hondje en ik.



Egbert loopt de korte cross met Hondje. Tussen de lange en de korte afstand kan Hondje een dutje doen. Wij maken nog hier en daar een praatje en drinken nog een gratis bakkie. Dan start de korte cross. Antoon schiet als eerste weg. Zijn hondje heeft er nog steeds zin in. Ik geef Egbert goede raad mee voor onderweg. Hij knoopt dat in zijn oren. Hondje heeft wat startproblemen. Zij ziet mij aan de kant staan en wil bij mij blijven. Maar als ik uit het zicht ben, loopt ze goed met Egbert mee. 
foto Enkhuizen de Streek
Als zij beiden finishen is Egbert helemaal vol van het canicrossen. Volgend jaar wil hij weer hier naar toe.”



Aldus Iris.



Zo zie je maar weer eens dat canicrossen niet altijd hoeft te betekenen dat het om de snelheid gaat maar om het plezier wat samen kunt beleven. Maar of iedereen daar mee eens is.... Jeroen Lohman mocht de Petit Basset van de voorzitter lenen. Untel was verrast door zijn 'nieuwe' teamgenoot en was duidelijk niet te spreken over deze actie en was dan ook niet vooruit te branden. Dit noemt men nu echt een basettenactie van 'eigenzinnigheid'.



Rond 15.30 kon Francis de uitslag vrij geven en kon worden overgegaan tot de prijsuitreiking, voorafgaand door een dankwoord aan iedereen die deze cross mogelijk heeft gemaakt. Yvonne Mol van de Stichting Bulters en Mekke deed een dankwoord namens de stichting Bulters en Mekke. De podiumwinnaars kregen een mooie handgemaakt presse-papier van glas in de vorm van een hondenpoot. En zowel de podiumwinnaars als alle andere deelnemers konden ook nog eens Canex Dynamic hondenvoer in ontvangst nemen en een sticker van canicross West-Friesland.



Wij willen alle sponsoren en iedereen die op wat voor wijze een bijdrage heeft geleverd in het welslagen van deze dag heel, heel hartelijk bedanken.



Wij zien u graag weer terug in 2012

Bestuur Canicross West-Friesland

Heleen van der Loos, penningmeester en secretaris

Tarcio Nanne, voorzitter.

Een deel van het vrijwilligercorps samen met Kim. foto: Enkhuizen de Streek

Toppers onder de crossers: Wanno Remijnse, Carlien Harms en Mariane van de linde. foto: Danny Lemmens
Steven D'Hulst met Vlok  foto:Enkhuizen de Streek
Ans Smit met Jip en Teun foto: Enkhuizen de Streek
Mieke Cooman met Jucca foto: Renata Remijnse
Fotograaf Danny Lemmens zelf in actie. foto: Enkhuizen de Streek
Anne Rame met Ares nr.1 female Canirun
Jef de Wachter met Gerome foto: Enkhuizen de Streek
Fun loopsters en rollers. foto: Enkhuizen de Streek

Wij zien u graag terug in 2012 foto: Enkhuizen de Streek

 Verslag 2010


Holland ontmoet België

Voor de 7de keer op rij is het Streekbos te Bovenkarspel dé ontmoetingsplaats geweest van Hollandse en Belgische canicrossers. De ligging van het Streekbos en de omstandigheden van het parcours bood ons als organisatie de mogelijkheid om er een echte cross van te maken. Dit jaar, op verzoek van Recreatieschap West-Friesland, een kleine aanpassing vanwege de vele regen die was gevallen. Maar ondanks dat bleef er heel veel over om alle lopers hun grenzen te laten opzoeken. De kwaliteit van het parcours was geweldig wat maakte dat men zo nu en dan spectaculaire acties kon zien. Gelukkig heeft dat niet tot kwetsuren geleid.
Een grote groep vrijwilligers, waaronder ook nieuwe gezichten, stonden reeds in de vroege ochtend klaar om het parcours uit te zetten. Waarbij onze lieftallige koffiejuffrouw met haar kinderwagen ervoor zorgde dat iedereen een beroep kon doen op deze rijdende koffiewagen. 
Een deel van het vrijwilligerskorps, de andere zijn nog druk bezig met het ontvangen van de deelnemers
Terwijl dit vrijwillige team in het bos verdween, was het andere team reeds bezig om de rondom het cafetaria een en ander in te richten voor een vlotte verloop van de inschrijving. Het moet gezegd worden dat onze Zuiderburen meer dan stipt zijn. Ruim voor tijd stonden velen al te popelen om het papierwerk in orde te maken om zich daarna het parcours eigen te maken. En dat hebben de parcoursbouwers ook zeker gemerkt. André en Marc 'jaagden' de opbouwers aardig op!
Doordat het parcours ietwat moest worden aangepast kwam de bekende dubbele lus in beeld. De seinposten daar waren Frank en Hein, twee voormalige militairen, dus dat zat wel goed als zij 'belaagd' zouden worden door crossers voor, opzij en achter hun, en dat dus 2x ! Zij kunnen een beetje stress wel in goede canicross banen leiden dacht de organisatie voor de wedstrijd.
Dierenarts Boukje Erzyck met assistent waren er maar even druk mee
Terwijl bij de dierenartskeuring de tafel bezweek door het gewicht van een hond, bij het ophalen van de inschrijfformulieren iemand riep 'we zitten te trommelen' liep het gelukkig bij de inschrijving/betaling en data-invoer zonder problemen. Het vrijwilligers-team was actief zowel binnen en buiten het cafetaria en ver daar buiten.
Het team wat verantwoordelijk was voor de tijdregistratie
Andor Laan

Stipt om 13.00 uur was het Andor Laan van SBO school De Piramide uit Hoorn, om Rune Roll met Jippe, als eerste loper te mogen laten vertrekken. Rune en vele andere lopers uit Nederland en België zijn al jaren geziene lopers op dit “Streekbos running festival” wat maakte dat er maar liefs 142 teams aan de start kwamen. Voor enkelen zelfs een 'vliegende start' vanwege het gladde gras. Met handen in de lucht werd men, met name de 'toppers' onder de lopers, als projectielen weggeschoten. Een machtig gezicht om te zien. Seinposten Birgit en Caroline hadden hun handen vol om hen de juiste kant op te sturen. De 'mastodonten' trokken hun begeleiders flink aan hun heupen. 
Nederlanders en Belgen zo braaf op een rij
Een betere test voor trail-schoenen bestaat er niet. Naast de uitdagingen tussen deze Hollanders en de Belgen waren er ook lopers die het iets gematigder deden. Zij begrepen dat het avontuur van 5000 meter iets langer duurt dan de eerste minuut. Maar getuige de verhalen was men blij dat het parcours gelukkig ook schelpenpaden kende. Dit maakt de canicross Streekbos ook zo verrassend. Maar ja, ergens moet er toch een uitdaging zijn en dient zich  zo nu en dan het slik aan.
Wat zullen deze nuchtere West-Friezen nu denken....
Debutant op de 7de Streekbos canicross Iris Boots
Bij de finish was grote belangstelling van publiek. Sommigen stonden met verbazing te kijken hoe familieleden en bekenden van de lopers de honden over de streep brulden. En dat 'bekte' soms ook nog wel lekker....:”Hup Kaya, Enka, Hynca,Doka, Rosa,Lara,Kiara, Jinka....” Daar is ongetwijfeld over nagedacht! Sommige lopers vielen voor dood neer, zo ook Marc Vandueren. Een naast mij uitgenodigde NHD journalist begon zichtbaar te twijfelen. Maar die zag al gauw dat het allemaal maar show was. Maar anderen kwamen weer zo gracieus over de streep alsof zij nog energie over hadden voor nog een ronde. Over dat laatste zit het bestuur van de CWF reeds na de denken. Wellicht 7000meter?  Alstublieft!!
Marc Vandueren, een groot theaterman




Monique  van Zuiden komt 'gracieus' over de streep

Iris Bouman met Igor kan, aan haar gezicht te zien, nog wel een rondje. Iris was de oudste vrouwelijke deelneemster 'bouwjaar' 1949.

De kids maakten een gezamenlijke vliegende start vanaf de finish naar een keerpunt, goed voor 650 meter. “Mijn god een veldslag” riep Drea, moeder van Teije, die als begeleider moest meelopen. Zij had het toch ietwat te licht ingeschat. 
De Kids 'mannen' Marc, Ebe en Tije lopen voor de 650 meter

Nieuw dit jaar was de Fun-canicross met een lengte van 1400 meter. Bedoeld voor de beginnende crosser óf voor hen die nog lekker even wilde uitlopen. Ook Bram en Bianca kwamen helemaal uit Nieuwvliet en liepen hun Fun.
Van links naar rechts:De  Fun lopers Yorben Otto met Untel, Heidi Claessens met Inko en Rita van Avermaat met Hummer

Volgend jaar de 2500 meter he! Zij kregen ook alle 'hindernissen' van het parcours mee. Beginnen met een stukje schelpenpad, een stukje gras, vervolgens door een bospad, daarna een modderbad om vervolgens weer op het 'rechte pad' te eindigen. Zoals de Zuiderburen zeggen: een 'proevertje' voor het volgende jaar om de 2500 of 5500 meter. Terwijl deze mensen hun ronde liepen was het aan de data-invoerders om, zo snel als mogelijk, de uitslag uit te draaien. Deze had een zeer verrassend beeld. Waren het voorheen de Zuiderburen die er met bijna alle podiumplaatsen vandoor gingen nu waren het de Nederlanders die deze claimden.
De trotse kids met hun prijzen.
Mmmm ben wel winnaar maar volgend jaar graag meer concurrentie! Ineke Deriemaecker 1ste Eagles F
Eagles M Ruben Hazeleger en Sander Selleslagh
Young runners F van links naar rechts Femke Wauters, Kirsten Schoonbaert en Stefanie de Baerdemaeker
Young Runners M van links naar rechts Youry Schollen, Jeffrey Vork en Vince Fraeyman

Runners F van links naar rechts Bianca Koole, Marianne van de Linde en Monique van Zuiden
Runners M van links naar rechts Rudi Vrijs, Marc Vandueren en Louis Lemmens
Tigers F van links naar rechts Nynke Wallet, Kirsten Schoonbaert en reeds op weg naar huis op de 3de plaats Lotus Westerhof
Tigers M van links naar rechts Vince Fraeman, Jeffry Vork en Auke van Driessche
Lions F van links naar rechts Bianca Koole, Renja Sijmens en Annita vander Smissen
Lions M van links naar rechts Gunter Preuveneers, Wanno Remijnse en Pieterjan Griep
Giants F van links naar rechts Monique van Zuiden, Marianne van de Linde en Christel van Bets
Giants M van links naar rechts Rudi Vrijs, Marc Vandueren en Fred Hazeleger

Dat “Vlaanderen-Holland” is aan elkaar gewaagd, dat beginnen we nu steeds duidelijker te krijgen. Wat het bestuur van Canicross West-Friesland betreft mogen beiden weer de handschoen in de ring gooien. Wij zullen wederom met plezier de voorwaarden creëren om dit sportieve evenement voor baas en hond in 2011 te herhalen. Alle lopers lieten blijken dat het parcours geweldig was en dat het een uitdaging betrof om deze uit te lopen. Er was één ongelukkige in ons midden: Karin Heuvel met Storm. Een oude blessure maakte dat ze halverwege moest afhaken. Karin volgend jaar beter!
Onze oudste deelnemers aan de canicross waren Iris Bouman (1947) en Antoon de Loof (1939) Beide trouwe deelnemers aan deze West-Friese canicross. Een niet onverdienstelijke prestatie waarbij gezegd moet worden dat 'pappa' Antoon op een recreatieve snelheid zijn ronde maakte. Dit ten gevolge van een enkele maanden geleden opgelopen ongevalletje. Antoon voorspoedig beterschap! Voor Iris was er nog een goedmakertje van het vorige jaar, welke met een een dikke zoen en een cadeau werd bezegeld.
Een andere winnaar van de dag is ons goede doel. Door deelname aan deze cross hebben alle lopers bijgedragen om een 'TOP-dog' therapie aan te bieden aan 4 kinderen met een ontwikkelingsproblematiek. Deze therapie wordt aangeboden door Patricia Delorme van de organisatie Helpende Honden.

Rest ons als laatste om onze dank uit te spreken aan het Recreatieschap Westfriesland voor het openstellen van haar terrein. (De contactpersoon hiervan heeft zich reeds positief uitgesproken voor het volgende jaar), Onze hoofd sponsor CANEX DYNAMIC, De Vlaamse Canicross Federatie voor het gebruik van haar equipement!!, haar adviezen en haar fotografe Kim Vermander, Theo Peerdeman van cafetaria Het Streekbos voor de mooie flyers en de fijne samenwerking, Camping De Gouwe Stek voor de hand en spandiensten vóór en tijdens de wedstrijd, Dierenkliniek Enkhuizen voor de dierenartscontrole, VJPhoto voor de fotoportretten, onze keien van vrijwilligers die met veel plezier hun werk hebben verricht en niet geheel onbelangrijk al onze overige sponsoren: Dierenkliniek Risdam, CNB-veiling Holland, Hotel De Halve Maan, Hotel Het Roode Hert, Auto Bedrijf Beets, Rob van der Loos kozijnen, Vishandel Hinte, Hondenschool De Bacchanten en alle anderen die niet met name genoemd willen worden. Jullie allen hebben gemaakt dat deze dag mogelijk is geworden. Wij kijken uit naar de volgende canicross der lage landen:
VCF Heeeel hartelijk dank voor het gebruik maken van jullie equipement en jullie aanwezigheid op de 7de Streekbos canicross. Samen met jullie is het een hele mooie dag geweest! Dank!
West-Friesland ontmoet Vlaanderen in 2011








U komt toch ook weer?