 |
| De uitdaging volbracht, nu nog terug! |
Zaterdag jl. werd de
eerste dogsurvival gehouden op het terrein van Stal Midler. Een mooie
en moderne paardenmanege. Een en ander georganiseerd door Sandra die
voor deze dag haar hele netwerk hiervoor had opgetrommeld. De zon
liet zich al snel zien en maakte de dag aangenaam maar ook warm! En
warm bleef het tot op het laatste moment.
De diehards die voor de
snelheid gingen kregen er al gauw (naast de warmte) een 2de probleem
bij: bij een aantal hindernissen moest men op elkaar wachten waardoor
de snelheid er uit raakten.
Het survivallen vond over
het algemeen op het vlakke terrein rondom de manege plaats. Er waren
hindernissen die zeker pasten binnen een survival maar hadden
'spannender' geweest als deze stonden opgesteld in een bos, ruw
terrein of boven open water. Dan loop je toch net even op een andere
'melodie' met je hond. Nu had het meer weg van een country cross. Het
onderdeel zwemmen maakte op dit punt weer wat goed. Zo'n 150 meter
zwemmend of lopend door een sloot afleggen vroeg toch enige aandacht
en kracht om met succes de kant te bereiken.
 |
| "zweet t íe al pappa"? |
De kids survival was erg
leuk om te zien. Zo vroeg Ward Pauwels nr. 1 aan haar vader; “zweet t'ie al
pappa” kijkend naar en imposante Amerikaanse buldog Jes, die met een
snelheid van een opgejaagde schildpad zijn parcours liep. De moeders
gingen samen met hun kroost en hond moedig te water om vervolgens
naar een vlot te zwemmen en glimlachend hun 'overwinning' te tonen
aan het publiek. Rond 15.00uur liepen de laatste deelnemers binnen en was het
wachten op de uitslag die men kon relativeren, als de snelheid geen rol speelde. Voor anderen was dit de ultieme uitdaging die op secondes werden nagerekend. Een certificaat als bewijs van
deelname met daarop de tijd als tastbare herinnering ronden de
survival af.
 |
| 150 meter door de 'moerassen 'van Nieuw Beijerland |
De diehards die voor de
snelheid gingen kregen er al gauw (naast de warmte) een 2de probleem
bij: bij een aantal hindernissen moest men op elkaar wachten waardoor
de snelheid er uit raakten.
De kids survival was erg
leuk om te zien. Zo vroeg Ward Pauwels nr. 1 aan haar vader; “zweet t'ie al
pappa” kijkend naar en imposante Amerikaanse buldog Jes, die met een
snelheid van een opgejaagde schildpad zijn parcours liep. De moeders
gingen samen met hun kroost en hond moedig te water om vervolgens
naar een vlot te zwemmen en glimlachend hun 'overwinning' te tonen
aan het publiek. Rond 15.00uur liepen de laatste deelnemers binnen en was het
wachten op de uitslag die men kon relativeren, als de snelheid geen rol speelde. Voor anderen was dit de ultieme uitdaging die op secondes werden nagerekend. Een certificaat als bewijs van
deelname met daarop de tijd als tastbare herinnering ronden de
survival af. 
